[MCA] Chen Mengling

posted on 31 Jan 2014 23:13 by mielren2
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
(ตอนนี้บล็อกหลักผปคเป็นไรไม่รู้ก็เลยใช่บล็อกสำรองไปก่อนนะคะ ถ้าบล็อกหลักใช้ได้เมื่อไหร่
อาจจะย้ายข้อมูลไปบล็อกหลักค่ะ)
 
การปั่นลงคอมมูตอนเหลืออีก1วันเดธไลน์นี่มัน..
 
เถื่อนสุดๆเลยค่ะ...
(ผปค.ตายแปป)
 
.
.
.
.
 
เชิญชมลูกสาวได้เลยค่ะ _/\_
ยังไงก็ฝากไว้ด้วยนะคะ
.
.
.
.
.
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 

   • ชื่อ Chen Meng Ling (เฉิน เมิ่งหลิง)


   • อายุ 14


   • วันเกิด 1/01


   • กรุ๊ปเลือด O


   • น้ำหนัก / ส่วนสูง 41/160


   • สัญชาติ จีน


  • ระดับการสื่อสาร ดีพอสมควร


   • อาวุธที่ถนัด มีด(ทั้งยาวและสั้น) มีดสั้น มีดยาว (ยาวกว่าในรูปนิดนึงนะคะ)


   • นิสัย/ประวัติ

นิสัย :

-       หน้าตายเหมือนคนไร้ความรู้สึกมากๆ ถึงแม้จะหน้าตายมากแค่ไหน แต่ก็จะมีออร่า(?)แสดงอารมณ์ออกมาทำให้ผู้คนรู้ได้ง่ายๆ ยกเว้นตอนเธอสู้ ออร่าพวกนั้นจะไม่มีให้เห็นอีกเลย

-       เวลาต่อสู้ เธอจะโคตรเถื่อน ไม่ปราณีใคร และนิสัยบ้าๆเวลาใช้มีดคือ..ชอบเลียมีด.. (ดิสม์เบาๆ _ _;;)

-       เวลาไหนที่เห็นเธอยิ้ม รอยยิ้มพวกนั้นไม่ได้จากความจริงใจแต่อย่างใด มันคือการปั้นหน้ายิ้มเท่านั้น และปกติก็จะไม่ยิ้มเลย แต่รอยยิ้มที่มาจากใจจริงๆมักจะมาพร้อมน้ำตาคลอเป้า (แปลกดีนะ..)

-       ชอบร้องเพลงงในที่ที่โล่งคนหรือไม่ก็บนต้นไม้.. แถมชอบปีนต้นไม้ด้วย..

-       เป็นคนโกรธคนอื่นไม่เป็น งอนไม่เป็น ง้อไม่เป็น วางใจได้..

-       ออกแนวคุณหนูหน่อยๆเพราะถูกฝึกมา แต่เป็นคนง่ายๆสบายๆ แล้วก็เฟรนลี่ด้วย คุยได้นะไม่กัดๆ

(ส่วนอื่นๆ ติดตามได้ตอนโรลนะคะ)

 

ประวัติ :

เมิ่งหลิงเกิดในครอบครัวที่สมบูรณ์พร้อมท่ามกลางความรักของพ่อแม่ แต่ตอนเธออายุ5ขวบ พ่อแม่ของเธอถูกฆ่าตาย โดยมีผู้ที่มีนัยน์ตาสีดำเป็นคนฆ่า ซึ่งเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นใคร หลังจากนั้นเธอจะถูกสั่งไปอยู่ในสลัมที่บังหน้าว่าเป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และเรื่องราวแย่ๆก็เกิดขึ้นในนั้นมากมาย.. จึงทำให้เธอได้ความเถื่อนดิบมาจากที่นั่นด้วย

            เมื่อเธออายุได้7ขวบ เธอจึงได้ตัดสินใจหนีออกมาจากที่นั่น และได้เจอกับคนคนหนึ่ง ซึ่งคนคนนั้นเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย นั่นก็คือตระกูลเฉิน ชายคนนี้ถูกใจในแววตาที่ก้าวร้าวของเธอ จึงได้รับเธอมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมและให้ใช้สกุลเฉินด้วย

            หลังจากนั้นเธอก็ถูกเลี้ยงดูแบบคุณหนูและผู้ดีเพื่อเข้าสังคม ถูกฝึกการต่อสู้ทั้งการจับอาวุธทุกชนิดให้ใช้ให้เป็นและการเอาชีวิตรอดในสถานการณ์ต่างๆมาอย่างหนักและโหด สิ่งที่เธอมักโดนย้ำเสมอจนเป็นคติเตือนใจคือ “หน้าที่ต้องมาก่อนความรู้สึก” เพราะเธอก็คือหนุ่งในมาเฟียเช่นกัน แต่เธอเองก็ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรักจากคนในตระกูลเฉินเช่นกัน

            เมื่ออายุได้ 14 ปี พ่อบุญธรรมของเธออยากให้ลองออกไปใช้ชีวิตนอกรั้วบ้านดู เพื่อเป็นการฝึกเธอด้วย จึงได้ส่งมาให้เรียนโรงเรียนมาเฟียแห่งนี้

(อันนี้แบบกระชับสุดๆ... #ผปคกลัวลงไม่ทัน)

 

   • สิ่งที่ชอบ/เกลียด

ชอบ : ของน่ารักๆ ลูกแมว การร้องเพลง การนั่งบนต้นไม้สูงๆ อ่านหนังสือ(ที่ไม่ใช่หนังสือเรียน)

เกลียด : จิ้งจก...

   • จุดอ่อน

จ้องหรือมองคนตาสีดำไม่ได้เลย เพราะคนที่ฆ่าพ่อแม่แท้ๆของเธอ..มีนัยน์ตาสีดำ.. เธอจึงกลัวมาก กลัวจนทำอะไรไม่ถูก บางทีก็หมดแรงไปเฉยๆ (เป็นจุดอ่อนทางจิตใจที่แก้ไม่หายซักที)

 

CV : ( ใช้เสียงของ YuiKonnuซัง ค่ะ ) >>จิ้ม<<

แก้ไข CV (คนเดิมค่ะ แต่ลิ้งเดียวมันพังมั้ง..เอาอันใหม่ไปละกัน) >>จิ้ม<<

 

NL GL (BL) OK!

 

EMS : OK! แต่ไม่ค่อยเช็คค่ะ.._ _;;

twitter : OK! https://twitter.com/Mengling_MCA

Skype : OK! หลังไมค์นะคะ

 

InTro

(จะออกแนวประวัติด้วยนิดหน่อย(?)นะคะ)

 


“ปะป๊า มะม๊า หนูอยากไปเที่ยวจังง~”

เสียงเด็กสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางห้องโถงกว้างที่มีพร้อมทั้งพ่อและแม่ของเธอ..

“ได้สิจ๊ะ แล้วเมิ่งหลิงจะไปเที่ยวที่ไหนล่ะ”

รอยยิ้มจากผู้เป็นแม่ส่งมาให้กับเด็กสาวอย่างอ่อนโยน..

 

เมิ่งหลิง........ เธอเป็นธิดาเพียงคนเดียวในตระกูลใหญ่ สมบูรณ์ไปด้วยความรักจากครอบครัว และเงินทอง ความสะดวกสบาย...แต่เมื่อเธออายุได้ 5 ขวบ

.

.

ชีวิตเธอก็พังทลายลงทันที....

.

.

 

เมื่อจู่ๆก็มีโจรบุกขึ้นบ้านเธอ และฆ่าพ่อกับแม่ของเธอไป

 

ปัง !! ปัง !! ปัง !! .....

 

 

“ปะป๊า มะม๊า!!”

เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยดังขึ้น...เมื่อเห็น..พ่อแม่ของเธอถูกฆ่าต่อหน้าต่อตา......

.

.

........รอยยิ้มของคนที่เธอรัก...มันคงไม่หวนกลับมาอีกแล้ว......

.

.

มีเพียงนัยน์ตาสีดำของโจรและคำพูดทิ้งท้ายที่กล่าวถึงผู้ว่าจ้างซึ่งเป็น "ญาติ" ของเธอที่เกิดความขัดแย้งทางธรุกิจกับพ่อของเธอและส่งคนมาฆ่าเพื่อฮุบอำนาจในธุรกิจไว้เป็นของตัวเอง....

 

 

เธอจำได้อย่างแม่นยำไม่มีลืม...

 

 

ก่อนที่เธอจะถูกพวกมันจับตัวไปขายให้กับองค์กรค้ามนุษย์ใช้แรงงานเด็ก ที่มีเบื้องหน้าเป็นสถานรับเด็กกำพร้าบังหน้า.....

 

ในสถานที่แห่งนั้น ไม่ต่างไปจากสลัมที่ต้องแย่งชิงอาหาร เอาตัวรอดกัน ไม่มีมิตร ไม่มีเวลาพัก ต้องทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยแลกกับเศษอาหารประทังชีวิตไปวัน....

 

ร่างกายของเธอซูบผอมลง ผิวกายเปาะเปื้อนไปด้วยเงามืดของสังคม ดวงใจบริสุทธิ์ไม่หลงเหลือเค้าเดิมอีกเลย..

เมื่อเธออายุได้ 7 ขวบ เธอก็สามารถหนีออกมาจากนรกบนดินนั้นได้สำเร็จ

 

เด็กสาวร่างโทรมเดินไปตามถนนอย่างหิวโหย ก่อนที่เธอจะหยิบหินที่มีความคมไปปล้นชายหนุ่มวัยกลางคนหนึ่ง ดวงตาซื่อๆก้าวร้าวอันว่างเปล่าที่หวังเพียงการมีชีวิตจ้องมองไปยังชายคนนั้น

“แววตาดีนี่..หนูน่ะ....”

ชายคนนั้นไม่กลัวเธอแต่อย่างใด...

“ส่งอาหารมาเดี๋ยวนี้นะ!!”

ชายคนนั้นได้หันไปบอกกับผู้ติดตาม...

“พาเด็กคนนี้ไปกับเราด้วย...”

.

.

.

 และชายคนนั้นก็ได้รับเธอมาเป็นลูกบุญธรรม...

 

เธอได้กลับมาใช้ชีวิตท่ามกลางความสะดวกสบายอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้ต่างออกไป เธอถูกเลี้ยงดูแบบคุณหนูและผู้ดีเพื่อเข้าสังคม ถูกฝึกการต่อสู้ทั้งการจับอาวุธทุกชนิดให้ใช้ให้เป็นและการเอาชีวิตรอดในสถานการณ์ต่างๆมาอย่างหนักและโหด สิ่งที่เธอมักโดนย้ำเสมอจนเป็นคติเตือนใจคือ “หน้าที่ต้องมาก่อนความรู้สึก” เพราะเธอก็คือหนุ่งในมาเฟียเช่นกัน แต่เธอเองก็ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรักจากคนในตระกูลเฉินเช่นกัน...

“เมิ่งหลิง....มาหาป๊าหน่อย”

ผู้นำตระกูลเฉินคนปัจจุบันเรียกลูกบุญธรรมของเธอมาพบ..

“มีอะไรรึป่าวคะป๊า..”

เด็กสาวในวันวาน..ตอนนี้ได้กลายเป็นสาวน้อยแสนน่ารัก ดวงตากลมโตสีเลือด เรือนผมสีน้ำตาลเข้มเลยบ่ามาเล็กน้อย.. ทำให้สาวน้อยคนนี้ดูมีสง่าสมเป็นคนตระกูลเฉิน..

“ป๊าอยากให้เราไปอยู่โรงเรียนน่ะ ที่รัสเซีย.. ป๊าอยากให้เราฝึกเข้าสังคมบ้าง..โอเคมั้ย?”

รอยยิ้มถูกส่งไปยังสาวน้อย...ที่มองอย่างงงๆ...แต่แววตางุนงงนั้นก็หายไป กลายเป็นแววเข้าใจมาแทนที่..

“เข้าใจแล้วค่ะ....ป๊าคง....เตรียมของให้เมิ่นหลิงแล้วสินะคะ” สาวน้อยพูดหน้าตายอย่างรู้ทัน

“ใช่แล้วล่ะ...ฮ่ะๆๆๆ” เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆ

 

และเมื่อเธออายุได้ 14 ปี ชายคนนี้ก็ได้ส่งเธอไปเรียนยังโรงเรียนมาเฟียที่อยู่ที่รัสเซีย..


edit @ 1 Feb 2014 00:08:54 by MiEl_ReN2

Comment

Comment:

Tweet

เช็กประวัติเรียบร้อยแล้ว อย่าลืมไปสอบสัมภาษณ์ด้วยจ้า
http://ex-mscm.exteen.com/20140118/mca

#1 By Marcia Academy on 2014-02-01 17:00